“Mode is een vorm van toegepaste kunst en een vorm van expressie voor wie het creëert en voor wie het draagt.” - Edith Vervliet

In haar vrije tijd houdt ze van wandelen en fietsen. Ze drinkt graag champagne en is verzot op oesters. Haar motto is “failing to prepare, is preparing for failure”. In het modemekka Milaan zou ze niet kunnen wonen, maar wel in Maleisië omwille van de vriendelijkheid en servicegerichtheid van de mensen, de diverse landschappen. Ze zou graag terug schaak spelen, wat ze op jeugdige leeftijd heeft gedaan.
Kan jij raden wie ze is?

De My Stuff-persoonlijkheid van dit nummer is Edith Vervliet, manager van Flanders Fashion Institute. Haar eerder zakelijke dan artistieke achtergrond als voormalig uitgever, projectontwikkelaar en hoofdredacteur, staat haar waardering en kennis van de modewereld beslist niet in de weg. Het geeft haar een frisse kijk op de werking van deze creatieve sector, wat haar werk als manager van FFI sinds 2006 alleen maar ten goede komt. Haar professionalisme is ook merkbaar tijdens ons bezoek aan de ModeNatie, wanneer ze een grote zwarte tas met persoonlijke spullen tevoorschijn haalt. Duidelijk een voorbereid interview.

Boeken: Vroeger las ik erg veel, maar wegens tijdgebrek lees ik nu voornamelijk boeken die me meer inzicht kunnen geven in de modesector. Nu ga ik beginnen aan Fashion Game Book om mezelf op een ludieke manier iets meer over mode bij te brengen.
Ik vind het vooral leuk om boeken te hebben waarin de schrijver een boodschap heeft geschreven. Toen Didier Grumbach hier vorig jaar een voordracht kwam geven en zijn nieuwe boek Histoires de Modes kwam voorstellen, heeft hij ook iets voor mij in dit boek geschreven. Het geeft het boek een speciale waarde.

Sjaal: Deze sjaal heb ik twee jaar geleden in India gekocht toen ik naar een huwelijk moest in Mumbai. Ik draag die heel vaak omdat die op heel verschillende kledingstukken past en mijn outfit ook steeds stijlvoller maakt. Dat is handig voor iemand als ik die na de uren op kantoor naar een receptie moet, maar vaak geen tijd heeft om een volledig andere outfit aan te trekken.

Blackberry: Een persoonlijk voorwerp, maar ook een noodzakelijk kwaad, alhoewel ik er zo veel tijd mee win. Dit toestel heb ik al vijf jaar altijd bij de hand. Het is een oude Blackberry, maar ik vind dat je iets dat degelijk werkt, moet verslijten.

Muziek: Ik heb enkele CDs van mijn favoriete muzikanten meegebracht, die ook wel mijn generatie weerspiegelen: Prince, Eros Ramazzotti, Simply Red, al sinds mijn kindertijd ben ik verzot op France Gall.
Muziek kan heel gevarieerd zijn voor mij, maar moet aansluiten bij mijn gemoedsgesteldheid. In de wagen luister ik meestal naar Radio Nostalgie en speel ik de muziek altijd erg luid. Thuis luister ik ook vaak naar klassieke muziek.

Fotokader: Achter dit object schuilt een lang verhaal. Twee jaar geleden moest er een andere invulling komen in de grote ruimte op het gelijkvloers van de ModeNatie, waar vroeger events werden georganiseerd. Yoshi Yamamoto, die een heel nauwe band heeft met Antwerpen, heeft voor de invulling gezorgd. Toen de winkel voor het eerst openging, had de eerste persoon die binnenstapte, een fototoestel in de hand. Dat vond ik vreemd. Deze man bleek een docent van de Arteveldehogeschool in Gent te zijn. Hij heeft veel belangstelling voor mode en dacht dat de winkel deel uitmaakte van het Modemuseum. Tijdens deze ontmoeting, heb ik hem uitgenodigd voor de officiële opening van de winkel, zodat hij kennis kon maken met Yamamoto. Hij heeft nadien deze collage gemaakt (hij beoefent kalligrafie en fotografie in zijn vrije tijd). Het staat nu bij mij thuis in een kast. Inmiddels is John Decoene een goede vriend geworden en is hij eveneens zo’n beetje de huisfotograaf van FFI geworden.

Eve Notes: Nog een ander bijzonder geschenkje is dit notitieboekje. Als manager van FFI, heb ik veel contact met de jonge generatie ontwerpers. Iemand met wie ik de afgelopen twee jaren veel contact heb gehad, is Gunhyo Kim, een Koreaan die in 2007 in Antwerpen aan de modeafdeling is afgestudeerd. Hij heeft me dit schriftje cadeau gedaan omdat ik mijn e-mails naar bekenden afsluit met EVE, wat verwijst naar de initialen van mijn naam. Momenteel is het nog maagdelijk blank, omdat ik het zo mooi vind en ik er iets blijvends in wil schrijven. Ik denk dat dit mijn volgende citaten- en gezegdenboekje zal worden.

Tekst & Foto’s: Barbara Daelemans